De door de NZa opgestelde opt-outregeling is onvolledig, niet effectief en bijgevolg onbruikbaar in de praktijk van de verzekerde zorgverlening in de GGZ

Gepubliceerd: 05 juli 2012

Onderstaande concepttekst van een interview met Zorgvisie is onjuist en verkort gepubliceerd door Zorgvisie na contact met de NZa. Helaas betreft het dus geen onafhankelijke journalistiek bij Zorgvisie.

In dit interview -  dat wij tevens naar de NZa hebben gestuurd - kunt u lezen hoe de NZa opnieuw in gebreke blijft bij de invoering van de bezwaarregeling die bij de rechter is afgedwongen.  

 

Ab van Eldijk, voorzitter van de stichting KDVP, is in de basis tevreden met de laatste aanpassingen in de regeling die het voor patiënten in de GGZ mogelijk moeten maken bezwaar te maken tegen de uitwisseling van diagnose-informatie met zorgverzekeraars en de landelijke databank, DIS (DBC Informatie Systeem). Toch laakt hij de opstelling van de NZa. “De NZa heeft bij herhaling uitspraken van de rechter genegeerd door onvolkomen bezwaarregelingen op te stellen waarmee niet effectief kon worden voorkomen dat bij declaratie diagnose-informatie werd uitgewisseld. Bij de laatste beroepsprocedure bleek de NZa de bezwaarregeling op zodanige wijze te hebben aangepast dat het geheel aan zorgverzekeraars werd gelaten om declaraties zonder diagnose-informatie naar eigen inzicht te vergoeden. Dat zou dus ook betekenen dat zorgverzekeraars kunnen besluiten deze declaraties helemaal niet te vergoeden. Door toepassing van een “bestuurlijke lus procedure” heeft de rechter de NZa de gelegenheid gegeven om dit nog tijdens de beroepsprocedure te herstellen. In december is door de NZa een aangepaste regeling gepubliceerd in de Staatscourant  waarmee  zorgverzekeraars bij de afhandeling van declaraties die geen diagnose-informatie bevatten gehouden zijn aan een redelijke afhandeling die geen financieel nadeel inhoudt voor zorgverleners. Dit laatste was al eerder geëist en nadrukkelijk geformuleerd in de uitspraak van de rechter”.

 

Helaas moeten we constateren dat het nog geheel ontbreekt aan een goede en in de praktijk bruikbare uitwerking van de door de NZa geformuleerde bezwaarregeling.“De NZa heeft deze bezwaarregeling weliswaar ingevoerd, maar niet voorzien van een goede en praktische uitleg zodat zorgverleners in de GGZ nu feitelijk niet weten hoe zij voor patiënten die gebruik willen maken van de bezwaarregeling een declaratie moeten opstellen. De mededeling dat bepaalde coderingen die diagnose-informatie bevatten achterwege kunnen blijven is even onduidelijk als onwerkbaar. Ongeacht of ook hier weer sprake is van onwil, onkunde of onzorgvuldigheid; dit blijft verwijtbaar handelen voor een toezichthouder in de zorg. De KDVP zal een eerste praktische uitwerking van de bezwaarregeling op hun website gaan zetten, maar dit ontslaat de NZa niet van de verantwoordelijkheid om zo snel mogelijk een informatiedocument uit te brengen op basis waarvan zorgverleners de bezwaarregeling voor cliënten eenvoudig en effectief kunnen toepassen. Een ander punt van bezwaar is dat de declaraties op papier ingevuld moeten worden, dit terwijl deze regeling uiterst eenvoudig en veel effectiever ingebouwd kan worden in het bestaande digitale declaratiesysteem (voor meer informatie over deze uitvoeringspraktijk zie bijgaand document “Een probleem dat niet behoeft te bestaan”). Dat geven softwareleveranciers ook aan, maar zij kunnen dit pas realiseren als de NZa daarom vraagt. Ook dit komt niet goed van de grond. Het lijkt wel of de NZa steeds bewust de hakken in het zand zet als het er om gaat effectief uitvoering te geven aan een beslissing van de hoogste bestuursrechter. Het optreden van de toezichthouder bij de uitwerking en invoering van deze bezwaarregeling is helaas noch betrouwbaar noch zorgvuldig te noemen”.

 

Het gaat de KDVP primair om de privacy van patiënten in de GGZ en het beroepsgeheim van zorgverleners. De rechter heeft in de door de KDVP gevoerde procedure beslist dat diagnose-informatie die betrekking heeft op de behandeling van psychische klachten raakt aan de kern van het persoonlijke leven. Het is op basis van dit oordeel dat de rechter van de NZa een regeling heeft gevergd die het voor patiënten mogelijk maakt bezwaar te maken tegen de uitwisseling van diagnose-informatie met zorgverzekeraars in het declaratieproces. De KDVP had graag met de NZa samengewerkt om de uitwisseling van informatie in de zorg zo op te zetten dat er respect is voor de privacyrechten van burgers en het beroepsgeheim van zorgverleners. Dat wordt “Privacy by design”genoemd.