Afgekeurde waar schadelijk voor patiënten en zorgverleners: de private doorstart van het EPD/LSP

Gepubliceerd: 13 maart 2014

Sinds najaar 2012 is de voorzitter van de KDVP, de heer Ab van Eldijk, als jurist nauw betrokken bij de procedures van VPHuisartsen gericht tegen de doorstart van de landelijke infrastructuur voor informatie-uitwisseling in de zorg, het EPD/LSP dat eerder door de Eerste Kamer werd afgekeurd. In eerste aanleg ging het daarbij om een bepaling in de contracten van zorgverzekeraars met huisartsen die deze feitelijk dwong om zich aan te sluiten op het EPD/LSP. Onder de dreiging van een kort geding hebben zorgverzekeraars in december 2012 toegezegd de gewraakte bepaling te laten vervallen. Helaas heeft dat zorgverzekeraars er niet van kunnen weerhouden om dergelijke bepalingen weer op te nemen in de contracten voor 2014.

De meest fundamentele bezwaren tegen de doorstart van het EPD/LSP is gelegen in het feit dat de uitwisseling van behandelinformatie overeenkomstig het medisch beroepsgeheim niet meer mogelijk is, omdat zorgverleners en patiënt niet langer kunnen bepalen welke informatie voor welk doel wordt verstrekt aan enige derde partij. Feitelijk is het EPD/LSP een primitief en lomp Big data systeem gericht op grootschalige ontsluiting van medische persoonsgegevens waarbinnen het eigenlijk niet mogelijk is om overeenkomstig het medisch beroepsgeheim behandelinformatie selectief en gericht uit te wisselen op basis van geïnformeerde toestemming van de patiënt. Om binnen het EPD/LSP selectief en gericht informatie te kunnen uitwisselen zou alles wat open staat voor uitwisseling met een ieder die over een UZI-pas beschikt, geblokkeerd moeten kunnen worden, met uitzondering van de partij aan wie je die bewuste informatie wilt toesturen. Het Big data EPD/LSP is de wereld op z’n kop, de informatie uitwisseling waar je toestemming voor wilt geven kan binnen dit systeem alleen maar gericht plaatsvinden door geen toestemming te verlenen (via opt-out mogelijkheden) voor elke andere informatie-uitwisseling die open staat binnen het EDP/LSP informatiesysteem.

Juridisch gezien is het EPD/LSP een onhoudbaar wangedrocht, omdat de uitwisseling van medische persoonsgegevens via het EPD/LSP enerzijds wordt onttrokken aan de controle van zorgverleners gehouden aan het beroepsgeheim en anderzijds niet meer uitgaat van expliciete geïnformeerde toestemming van de patiënt.

Het EPD/LSP is een onnodig complex en onveilig systeem met blijvend hoge exploitatie kosten die door zorgverzekeraars ten laste worden gebracht van voor de zorg beschikbare premiegelden. En dat terwijl met een juist gebruik van beschikbare informatietechnologie een veel efficiënter, eenvoudiger en veiliger informatiesysteem kan worden opgezet dat “privacy proof” is omdat het geen inbreuk maakt op privacyrechten van burgers en op het beroepsgeheim van zorgverleners.

In het artikel van onze voorzitter dat ten grondslag ligt aan de publicatie die vandaag verscheen in Medisch Contact wordt een “voorbeeldig alternatief” voor het EPD/LSP beschreven.

De gerechtelijke procedure tegen de private doorstart van het afgekeurde EPD/LSP is gepland voor dit voorjaar. We zullen u op de hoogte houden van de ontwikkelingen rond deze zaak. Geïnteresseerden raden we echter zeker ook aan om de berichten op de website van VPHuisartsen te volgen.

 

Lees hier "Elektronische zorgcommunicatie à la carte".